Filters, baby!

Je kan pakken op de camera of je kan het niet. Maar daarvoor is er de uitvinding van de millenials gekomen: de filtertjes. Onlangs heb ik ontdekt dat buiten de basisfilters van Photoshop (die al zeker hun werk deden op een bad hair day) er ook de iets professionelere app ‘moldiv’ bestaat. Een aanrader voor al die single ladies out there die er genoeg van hebben om steeds kilo’s make-up over hun gezicht te gooien (of gewoon de lazy-asses zoals mij die niet weten hoe…).

filter12n-1-web

Je hebt de handige, mooie filters die een kleurzweem achterlaten. Dan heb je de betalende filters waarbij ik niet begrijp dat mensen die nog nodig zouden hebben, omdat er al een onmogelijke keuze moet gemaakt worden tussen 1000 gratis, bestaande filters (keuzestress!). Als laatste heb je de lelijke gevallen, waarbij ik het bestaan ervan gewoonweg niet begrijp, maar dat blijkbaar wel goed in de markt ligt. Ik heb het over de bloemenkransen, hondensnoetjes, kattenoren. Why? Just…why? Snapchat is de trend gestart en blijkbaar heeft het een stevige basis uitgebouwd bij de jeugd. (Great, now I feel old.)

Maar moldiv biedt nog meer aan buiten deze filters. Je kunt er ook mooie collages mee maken of zelfs tijdschriften (geen idee wie dat ooit zou doen, maar hey: wie weet komt het ooit van pas?). Heb je dus tijd over en wil je eens zot doen: gebruik een keer moldiv om je foto’s op te smikken. Dan leren mensen er misschien ook nog iets over ‘gulden snedes’ en compositie en kunnen we al die belachelijke toestanden bannen van facebook en instagram.

Advertenties

Give me some time to adjust!

Seizoen overgangen. Met de klimaatverandering is er nog weinig sprake van een ‘echte’ winter, maar de zomer doet duizend keer meer zijn best. Alles valt natuurlijk te relativeren, aangezien we in België wonen en dat nogal gekend is vanwege zijn wispelturigheid. Zo ook met de seizoenen…

Screen-Shot-2015-03-16-at-3.17.52-PM.png

Sprake van een lente? Afgelopen week heb ik het niet gemerkt. We gingen van herfstweer naar zotte zomer! Terwijl het donderdag nog een maximum van 9 graden was en regenachtig, was het vrijdag volop zomer met veel zon en hitte. Zweten, mannekens! En natuurlijk zoals het een goede Belg beoogd: allen naar de zee!

Paasvakantie is leuk (als je het hebt), maar mij zul je toch nooit met 20 000 andere Belgen richting zee zien rijden. Dat is vragen om problemen. Ik ben trouwens met dit warme weer nog in rouw: mijn paaseitjes smelten namelijk sneller dan ik ze kan opeten.

Nee, mijn lichaam is nog niet ‘geacclimatiseerd’ zoals ze dat zo mooi kunnen noemen. Warmte is nooit echt mijn ding, daar kan ik niet goed tegen. Maar de plotse overgang is dodelijk. Mijn lichaam weet niet wat het moet doen, behalve zweten en pissig zijn. For no good reason, want het is eindelijk zonnig na de donkere, kille wintermaanden. Dus alsjeblieft zomer: wacht nog even. Spaar je krachten zodat we in ons wispelturig Belgenlandje eindelijk eens kunnen spreken van een ‘échte zomer’. Namelijk één waar we een constante warme temperatuur kunnen aanhouden en veel zon. Geen wolken, geen regen, geen temperatuur onder de 15 en boven de 25. Zullen we dat afspreken?

Screen-Shot-2015-03-16-at-3.17.52-PM.png

Why you so slow?

File, niemand zit er graag in, tenzij het je perfect uitkomt omdat je nu net toevallig naar dat verjaardagsfeestje van je schoonmoeder moet en er echt geen zin in hebt. Stilstaande files zijn het ergste, dan heb je nog liever dat je achteruit bolt, om het gevoel te krijgen dat het op één of andere rare manier vooruit gaat. In beweging blijven is de boodschap!

cartoon-file-ontspanning.png

Maar behalve het vervelende gevoel dat je je tijd zit te verschijten in de file en je niets nuttigs kan doen (tenzij je rustig op de trein een boek kan lezen. Met al die vertragingen, heb je op een dag of twee een knoeft van een encyclopedie met gemak uit.), is er nog de grote frustratie afhankelijk waar en wanneer je de file treft (of zij treft jou….).

Noem een file dus niet zomaar een file. Je hebt files door slecht weer, domme accidenten, kijkfiles sluipverkeer, doordat iedereen op hetzelfde moment op een zaterdag zijn boodschappen moet doen én … de files die ontstaan door werken.

Een groot percentage van de  files, daar zijn de neverending werken van de overheid verantwoordelijk voor. De werklui werken niet op het snelste tempo, daarvoor zouden ze beter betaald worden per km en niet per uur. Dat zou al een deel van de files oplossen. Maar ook de overheid komt altijd dat tikkeltje te laat af met zijn prachtige oplossingen. Door discussies, administratieve rompslomp of gewoon omdat ze het vergeten waren. Niet de mooiste excuses, zeker niet als je hoort dat er een zwart kruispunt waar al vele ongelukken zijn gebeurd, gewoon geschrapt wordt van de lijst van op te kuisen kruispunten. Ja, het kost veel, maar waarom investeren in een nieuwe snelweg die niemand gaat gebruiken in plaats van de putten te vullen in een weg waar je als fietser bijna in de goot wordt gedreven?

En tot die kleine, gemeentelijke frustraties wil ik komen. Want hoe stom is het wel niet om in je eigen dorp vast te staan? Om over een afstand van 500m welgeteld een kwartier te doen? Neem dan de fiets, jazeker, strakke oplossing! Maar dat lukt ook niet voor iedereen. Automatisch gevolg: een file. En hoewel die file frustrerend is voor passanten, is het nog zo’n duizend keer frustrerender voor buurtbewoners. Want zij wonen niet waar ze werken en als ze die laatste meters naar hun huis op een vrijdagavond na een vreselijke, frustrerende, drukke week nog met een kwartier vertraging moeten doen, terwijl ze de verse frietjes al ruiken…wel, dan is een file pas echt frustrerend!

Everyone can be a designer!

Jawel, tegenwoordig is alles mogelijk. Wat is de waarde nog van een diploma, opleidingen kun je gewoon ’s avonds achter de computer volgen en zelfs voor de beroepen waarvoor je eerst nog een creatief talent voor nodig had, zijn er oplossingen.

Positieve evolutie of niet, dat laat ik even in het midden. Wel wil ik iedereen die ietwat geïnteresseerd is in grafische zaken, mijn nieuwste favoriete website delen. Na het zoeken en zelf maken van lettertypes en creatieve boekjes bijhouden, mag ik je met veel plezier ‘canva‘ delen.

Gewoon even registreren en de wereld van het grafische design ligt aan je voeten. Betalen is een mogelijkheid, maar eigenlijk geraak je al heel ver met de gratis design die de site ter beschikking stelt. En ben je een beetje handig met Photoshop (Illustrator en Indesign zijn natuurlijk altijd een pluspunt) dan kun je de betalende designs gewoon namaken (en dit heb ik niet net gezegd).

Er is een oneindigheid aan keuzes! Zaken waar zelf ik nog niet over heb nagedacht: websites, logo’s, pamfletten, banners, pdf’s, noem maar op, Canva biedt het aan. Je kunt ook personaliseren zoveel je zelf wilt: met andere lettertypes, foto’s, kleuren, samenstellingen,…
De job van een grafisch designer wordt dus een beetje overbodig, want met dit kun je het gewoon allemaal zelf! Geldbesparend is het wel, tijdbesparend niet zozeer. Ik heb al enkele dagen van mijn leven verloren door uren rond te surfen op de site en alle mogelijkheden uit te proberen. Maar dat is mijn idee van plezier, so no regrets!

You’re killing yourself, Antwerp

’T Stad (al de rest is parking). The place to be als je het aan Antwerpenaren vraagt. Maar vraag aan diezelfde Antwerpenaren of ze er momenteel nog graag rondlopen en je krijgt meer en meer kans op een negatief antwoord.

antwerpenparking

Hoe kan het ook anders? Ik kom uit de rand, heb nooit echt die dikkenekkerigheid gehad (als je het mij vraagt is Limburg the place to be) en kies eerder voor rustige weekendjes op de bank dan tussen alle toeristen te lopen op de Meir. Ook voor te shoppen zijn er alternatieven en laten we eerlijk zijn: naar de film gaan is tegenwoordig zo belachelijk duur dat je met plezier een Netflix abonnement neemt. Die popcorn kun je evengoed zelf maken en dan heb je een lekkere, niet besmeurde zetel om op te zitten.

Maar Antwerpen krijg het nog lastiger…dankzij hun werken. Een fantastische zet van burgemeester Wevertje Bevertje in de hoop op meer stemmen bij de volgende verkiezingen. Helaas lopen die werken nu al uit. Thja, wat had je dan verwacht? Het wordt geschat op een jaar extra, I call bluf. Het zullen er wel twee worden.

Je bent dus gewaarschuwd als je Antwerpen probeert te bereiken. Met de auto is geen geniale oplossing, of toch niet als je op de speciaal gemaakte website slimnaarAntwerpen.be volgt. Misschien een marketingtruc van het stadhuis om mensen langer in de stad te houden omdat ze de weg niet vinden? In de hoop dat bestuurders nog enkele overtredingen doen, zodat de schatkist daardoor ook wordt gespijsd.

Maar is het openbaar vervoer, dat ze zo aanprijzen, dan wel een goed alternatief? Believe me: that is a hard no. Elke week zijn er wel nieuwe werken en aanpassingen zodat je vertrouwde tram of bus niet meer rijdt. We kennen de stakingen, het te laat zijn en het schrappen van trams, maar het lijkt alleen maar erger te worden. Samen met de tickets die steeds duurder worden, terwijl de service er op achteruit gaat.
id794717-e9aece1a-d185-11e4-aa31-6183eb33cf34-original

Maar dat is nog niet het einde van de grap die het fiasco Antwerpen is geworden. Vele mensen doen écht de moeite om Wevertje Bevertje en zijn beleid te geloven en zetten de auto aan de rand om dan getrouw de bus of tram te nemen (ingecalculeerd dat je er zo’n twee uur langer over doet dan even simpel met de auto). Zeer nobel van die mensen, maar ook zij zullen voor hun goede voornemens gestraft worden. Want vanaf januari 2019 volgt er de volgende farce: betalen, ook buiten de ring. Met als gevolgd dat je niet een gezellig uitje zult kunnen doen in Antwerpen zonder de auto, want voor die auto ga je ook moeten betalen aan de rand. Dat is dus dubbele winst: want je betaalt een tocket voor een tram die niet komt en voor de auto die blijft staan. Ergens zit er gat in die redenering. Ik zal in ieder geval mijn voornemens laten schieten. Die auto rijdt in 2019 vrolijk Antwerpen binnen en dan betaal ik wel evenveel aan parking in de stad als buiten de stad met de frustraties van het openbaar vervoer. Of gewoon nog beter: ik kom gewoon niet meer naar Antwerpen. Veel meer rust, geen gekakel van Hollanders, geen trams die vaststaan op de lijnen, geen overprized kleding, geen slecht weer. Antwerpen the place to be, de rest parking? Daar heb ik mijn twijfels over…

Family Matters

Familie, you can’t live with them, you can’t live without them. Iedereen heeft wel familie, of je ze nu goed of minder goed kent. Je komt sowieso “ergens” vandaan, maar zelfs in één gezin kan dat “ergens” heel verschillend zijn.
Couple with lots of kids. Woman says: 'This is our daughter, my son from my first marriage, John's daughter from his second marriage, and I've no idea who the one on the end is.' We krijgen de genen van onze ouders, maar ook onze voorouders. Denk dus dus niet dat of de eigenschappen van mammie, of die van pappie of een combinatie van de twee kunt krijgen. Er is een hele poel beschikbaar! De mogelijkheden zijn oneindig en dat merk je ook als je gezinnen van dichterbij gaat bestuderen.

Mijn eigen ouders en broers zijn moeilijke subjecten aangezien de snoodaards meelezen, maar laat ik een breder voorbeeld nemen: tantes, nichten en neven. We hebben ze allemaal, toch? Het is zo frappant dat leden van hetzelfde gezin, die exact dezelfde opvoeding hebben gekregen, zich toch volledig anders gedragen. Net zoals de ene dokter wil worden en de andere iets in de IT wil doen.

Een mysterie om het verschil te verklaren. Ja, we hebben allemaal onze eigenschappen, maar hoe komt het dat als je tegen kind A zegt dat hij niet aan het koekje mag komen, ook daadwerkelijk gehoorzaamd en kind B het volkomen negeert? Zelfde opvoeding, ander karakter. Die verschillen gaan maar door en door. Ze starten bij de grootouders, gaan verder in de ouders, de kinderen, de kleinkinderen,… Broer A is altijd heel serieus gebleven en zo zullen zijn kinderen ook zijn, Terwijl zus B een enorme speelvogel is en haar kinderen alles toelaat. Dan is de vraag natuurlijk: met wie trouw je, en heeft dat effect op het karakter van je kinderen?

Ik vind het triest om te zien hoe kinderen worden voorgetrokken en anderen niet. In een gezin, op school, gewoonweg in het leven. Er wordt neergekeken op de serieuze kinderen die hard werken en de speelvogels zijn de vrije zielen die alles gedaan krijgen en ook mogen doen. Wat zijn ze geweldig, wat durven ze veel! Nee, voed hen eens een beetje beter op en toon hen dat er grenzen zijn. Anders zullen ze hun hoofd nog wel stoten op latere leeftijd, wanneer het te laat is en ze halve psychopaten zijn geworden.

Het is nu eenmaal ook een feit dat ouders favorietjes hebben. Diegenen die het het hardst zullen ontkennen, zullen diegenen zijn die diep vanbinnen beseffen dat het wel degelijk zo is. Welke zoon krijgt meer aandacht? Op wie worden ze kwaad als ze niet direct terugbellen. Als ik een tip mag meegeven aan de kinderen: trek het je niet te hard aan. Het is niet leuk en het is niet gemakkelijk, maar je mag je nog net zo door bochten wringen om je ouders een plezier te doen, als je niet het favorietje was, zul je dat ook nooit worden. En je zult gelukkiger zijn als je het niet langer probeert. Veel stress en verdriet zullen je bespaart blijven met dit besef. Just shake it of en doe het met je eigen kinderen beter.

Kiekes!

Vrouwen zijn kippen. Een vreemde mededeling van een diehard feministe, denk je nu waarschijnlijk, maar soms moet de waarheid ook eens gezegd worden.

spreuken-gedichten-tegeltjeswijsheid-tegeltjeshumor-VnIkhBhIcI.jpg

Natuurlijk is veralgemenen nooit goed. Zo zijn er in het verleden ook al wel eens “accidentjes” geweest…Dus laat ik het iets minder hard stellen: “sommige vrouwen zijn kiekes”. Dat heeft als vrouw zelf geen zin om te ontkennen, want we kennen allemaal wel die ene vrouw (of misschien ben je het zelf: dan is het nu tijd om dringend aan wat soulsearching te doen) die zich echt gedraagt als een kip zonder kip.

En dan bedoel ik niet per se gewoon domme dingen doen. Ik heb het gewoon over onnodig kakelen om te kunnen kakelen. Gewoon, een beetje gezellig roepen en gillen, om ter hardst, liefst nog met zo’n schel mogelijke stem.

Het is een fenomeen dat mij niet alleen opvalt. Ik ben altijd al een beetje van een outsider geweest, op latere leeftijd misschien nog meer dan anders omdat ik het gewoon heb opgegeven om conform te zijn en iedereen naar zijn wil te schikken (best decision of my life, by the way). Maar onlangs sprak ik een vriendin die me vertelde over lichte backstabbing op het werk. Ze was net op een nieuwe job begonnen en had gehoord dat een collega van haar bij de baas was gaan klagen dat ze zogezegd haar werk niet goed deed. Een geluk bij een ongeluk dat ze het gehoord had, want dan kon ze het meteen weerleggen en was het “boontje komt om zijn loontje” voor de collega. Maar terwijl ze het verhaal vertelde, voelde ik haar frustratie opborrelen. Ze eindigde dan ook haar gesprek met: “ik haat vrouwelijke collega’s”.

Het is gewoon een feit dat er liefst tenminste één haan aanwezig moet zijn om de hennen in bedwang te kunnen houden. Dat is een wijsheid die ik van “Chicken Run” heb overgehouden. (En dat kippen dus helemaal niet kunnen vliegen…) Anders krijg je heel veel gekakel en weinigs omvattend. Natuurlijk is hier weer die vervelende veralgemening van toepassing, maar kijk nu eens een keertje zelf om je heen: heb je soms zelf niet het gevoel dat de vrouwen op het werk/thuis/vriendengroep je storen? Met al die gezellige roddeltantes, die de schijn nog proberen hoog te houden dat ze het niet over jou hebben, maar waar het eigenlijk van af druipt. Dan heb ik liever een man: wanneer je daar een discussie mee hebt, geef je gewoon een mep. Bij vrouwen is het jaren durende psychologische mindgames…

az.jpg

Ik heb binnenkort een vrijgezellen gepland. Geweldig idee, met 8 vrouwen op stap die je helemaal niet kent. En de eerste kennismaking verloopt enkel via Whatsapp, om met achten een beslissing te kunnen nemen…Worst idea ever…Mentaal ben ik nu aan het opslaan wie welke uitspraak doet om op de dag zelf te kunnen ontdekken wie er met de domste voorstellen afkwam. Blijkbaar is het zo dat een vrijgezellen niet voor de bruid wordt georganiseerd en wat zij graag wil doen, ondanks de vele hints van de bruid in kwestie. Het is gewoon een excuus voor alle getrouwde, saaie huisvrouwen om eens alle remmen los te gooien (dat mag ik zeggen omdat ik nog steeds single ben). En ja, dan bedoel ik met alle lelijke roze spullen, penissen en strippers van dienst. Dus beslissingen met zijn achten  nemen is geen goed idee, omdat je dus gewoon een heen en weer geschreeuw krijgt. Niemand luistert naar elkaar, iedereen denkt aan zichzelf, er wordt van de hak op de tak gesprongen en uiteindelijk wordt er gewoon niets beslist. Nu is het gelukkig nog een kippenhok op Whatsapp, dat wil dus zeggen: meldingen afzetten en dan ’s avonds thuiskomen met 150 nieuwe berichten waarbij er niet één tussenzit die to the point is. Maar op de vrijgezellen zelf…dan wordt het naar mijn “special place” in mijn brein gaan en gewoon outtunen.

Good for nothing

Thanks a lot @ De Lijn. Jawel, want het is weer eens zover. Die tijd van het jaar om nog eens staking te organiseren.

Het lijkt wel of de vakbonden die lange, lange weken moeten opvullen tussen de kerstvakantie en het paasverlof. En met wat kun je je beter bezighouden dan een staking organiseren? Toch niet gaan werken, zeker? Wat een belachelijk idee.

De frustratie borrelde weer eens goed op, toen ik de aankondiging hoorde. Want ik reis al niet graag met het openbaar vervoer. Dat geeft enkel miserie…Na vele jaren er gebruik van te hebben gemaakt, vind ik dat ik het verdiend heb om nu koning auto te gebruiken (en met mij denken veel Belgen zo). Maar wat wil je ook anders: de tickets zijn duur, je hebt geen goede verbinding, alles is steeds te laat. Je zou wel gek zijn om De Lijn te geloven en met de tram naar Antwerpen te komen, ondanks de werken aan de Leien.

Dus ja, ik heb het aan mijn been. Voor die ene keer in al die weken dat ik nog eens naar “’t stad” moet gaan, een vrijdag waar ik dan ook nog eens een verlofdag voor had aangevraagd, besluit De Lijn om te staken. Omdat er besparingen zijn…besparingen die onvermijdelijk zijn…aangezien in 2020 de private sector mee de touwtjes in handen krijgt en er steeds minder mensen gebruik maken van het openbaar vervoer. Rarara, hoe zou dat komen?

Dus wat is de oplossing: lekker tuffen met de auto. Samen met honderden andere Antwerpenaren. En dan maar hopen dat ik een parkeerplek vind…Maar dat is een verhaal voor een andere keer.

Handlettering

In navolging van mijn vorige post, blijf ik nog even bij het hele ‘lettertype’-gebeuren. Een handschrift kan veel over een persoon vertellen. Wie schrijft er groot (valt er iets te compenseren), wie schrijft er cursief (houd je blad eens recht) of gewoon onleesbaar (voor dokter gestudeerd, zeker)? Maar wat als ik je vertel dat je kunt oefenen om je eigen ‘lettertype’ te creëren.

Handlettering-blog-Wat-je-echt-nodig-hebt-1024x868

We groeien allemaal op met één soort lettertype. Of was dat enkel verplicht op mijn school? In het lager, zes jaar lang, mocht ik enkel schrijven met blauwe vulpen en kreeg ik schoonschrifttoetsen tot het zesde leerjaar. Wees gewaarschuwd zij die er durfde van af te wijken! Je zult het geweten hebben. Vanaf het eerste middelbaar begin je dan volop te experimenteren als compensatie. No worries, ik heb het dan over welke bik het prettigste vettigste schreef, wat mijn ‘zielskleur’ was en natuurlijk ook: wat is een echt “Jasmien lettertype”?

Uiteindelijk heb ik er een gigantisch, rond handschrift aan overgehouden. Heel handig voor de persoon die naast me zat, want die kon van een meter ver gewoon spieken. Alleen wanneer er haast achter zat, werden alle a’s, omgekeerde v’s, waardoor ik eerder een heuvellandschap gecombineerd met de grafiek van een hartslagmeter opschreef dan nuttige informatie. Nochtans steeds met glans en wimpel geslaagd, de leerkrachten hadden waarschijnlijk geen zin om te ontcijferen en gingen er dus maar van uit dat ik wist waarover ik het had.

Anywho, de tijden dat je je moest afzetten van het systeem, zijn er alleen maar leuker op geworden. Je kunt nu namelijk je zoektocht naar je favoriete handschrift stap voor stap documenteren in ‘bullet journals’, waarbij je – net zoals in het eerste leerjaar – oefent, oefent en nog eens oefent om een handschrift in de vingers te krijgen. Zie het als een cursus kalligrafie, maar dan zelfstudie.

Voor de echt creatieveling, kun je er nog allerlei leuke tekstballontjes of pijltjes bij verzinnen. Youtubefilmpjes vormen een bron van inspiratie, maar ook een pijnlijk besef dat jouw ‘bullet journal’ er nooit zo mooi uit zal zien…Toch maar een industriële agenda kopen?
Ik wil trouwens niet weten hoeveel werk mensen erin steken om het perfecte journal te bekomen. Mijn perfectionisme zou overigens gek worden, mocht er maar één puntje scheef staan. Misschien toch niet voor mij weggelegd. Ik zou heel veel haar verliezen.

Links:
*http://www.hemelsblauw.net/beginnen-met-handletteren-deel-1/
*https://www.youtube.com/watch?v=6s72_tZj6zg
*https://www.youtube.com/watch?v=aVa7H0qrABk

Fonts

Voor alle lettertypeliefhebbers onder ons, heb ik onlangs de beste ontdekking ooit gedaan. Een site waarbij je aan de hand van enkele simpele klikken, te weten komt hoe je favoriete lettertype heet.

grappig-ontwerper-fonts-begrip-cartoon_23-2147494170

De keuze van het juiste lettertype: het kan uuuren duuuren! Een leuke zoektocht, dat wel, die heel veel voldoening kan opbrengen wanneer je dan eindelijk het perfecte fonts hebt gevonden. Maar wat nu als je daar geen tijd voor hebt? Of geen zin, want je hebt al het ideale lettertype gevonden voor jouw project…Alleen weet je niet hoe het heet. Wel, daar heeft de site myfonts nu iets op gevonden.

Iedereen kan er gebruik van maken: jong of oud, professional of amateur. Gewoon een afbeelding uploaden, even nakijken of de juiste letters worden herkend en BAM: je krijgt niet één font, maar in de meeste gevallen een stuk of vijf. Kwestie dat je nog een keuze hebt en op zoek kan gaan naar alternatieven als stel (en dit komt helaas vaker voor dan je denkt, ik spreek uit ervaring) je favoriete font enkel een betalend font is.