Handlettering

In navolging van mijn vorige post, blijf ik nog even bij het hele ‘lettertype’-gebeuren. Een handschrift kan veel over een persoon vertellen. Wie schrijft er groot (valt er iets te compenseren), wie schrijft er cursief (houd je blad eens recht) of gewoon onleesbaar (voor dokter gestudeerd, zeker)? Maar wat als ik je vertel dat je kunt oefenen om je eigen ‘lettertype’ te creëren.

Handlettering-blog-Wat-je-echt-nodig-hebt-1024x868

We groeien allemaal op met één soort lettertype. Of was dat enkel verplicht op mijn school? In het lager, zes jaar lang, mocht ik enkel schrijven met blauwe vulpen en kreeg ik schoonschrifttoetsen tot het zesde leerjaar. Wees gewaarschuwd zij die er durfde van af te wijken! Je zult het geweten hebben. Vanaf het eerste middelbaar begin je dan volop te experimenteren als compensatie. No worries, ik heb het dan over welke bik het prettigste vettigste schreef, wat mijn ‘zielskleur’ was en natuurlijk ook: wat is een echt “Jasmien lettertype”?

Uiteindelijk heb ik er een gigantisch, rond handschrift aan overgehouden. Heel handig voor de persoon die naast me zat, want die kon van een meter ver gewoon spieken. Alleen wanneer er haast achter zat, werden alle a’s, omgekeerde v’s, waardoor ik eerder een heuvellandschap gecombineerd met de grafiek van een hartslagmeter opschreef dan nuttige informatie. Nochtans steeds met glans en wimpel geslaagd, de leerkrachten hadden waarschijnlijk geen zin om te ontcijferen en gingen er dus maar van uit dat ik wist waarover ik het had.

Anywho, de tijden dat je je moest afzetten van het systeem, zijn er alleen maar leuker op geworden. Je kunt nu namelijk je zoektocht naar je favoriete handschrift stap voor stap documenteren in ‘bullet journals’, waarbij je – net zoals in het eerste leerjaar – oefent, oefent en nog eens oefent om een handschrift in de vingers te krijgen. Zie het als een cursus kalligrafie, maar dan zelfstudie.

Voor de echt creatieveling, kun je er nog allerlei leuke tekstballontjes of pijltjes bij verzinnen. Youtubefilmpjes vormen een bron van inspiratie, maar ook een pijnlijk besef dat jouw ‘bullet journal’ er nooit zo mooi uit zal zien…Toch maar een industriële agenda kopen?
Ik wil trouwens niet weten hoeveel werk mensen erin steken om het perfecte journal te bekomen. Mijn perfectionisme zou overigens gek worden, mocht er maar één puntje scheef staan. Misschien toch niet voor mij weggelegd. Ik zou heel veel haar verliezen.

Links:
*http://www.hemelsblauw.net/beginnen-met-handletteren-deel-1/
*https://www.youtube.com/watch?v=6s72_tZj6zg
*https://www.youtube.com/watch?v=aVa7H0qrABk

Advertenties

Fonts

Voor alle lettertypeliefhebbers onder ons, heb ik onlangs de beste ontdekking ooit gedaan. Een site waarbij je aan de hand van enkele simpele klikken, te weten komt hoe je favoriete lettertype heet.

grappig-ontwerper-fonts-begrip-cartoon_23-2147494170

De keuze van het juiste lettertype: het kan uuuren duuuren! Een leuke zoektocht, dat wel, die heel veel voldoening kan opbrengen wanneer je dan eindelijk het perfecte fonts hebt gevonden. Maar wat nu als je daar geen tijd voor hebt? Of geen zin, want je hebt al het ideale lettertype gevonden voor jouw project…Alleen weet je niet hoe het heet. Wel, daar heeft de site myfonts nu iets op gevonden.

Iedereen kan er gebruik van maken: jong of oud, professional of amateur. Gewoon een afbeelding uploaden, even nakijken of de juiste letters worden herkend en BAM: je krijgt niet één font, maar in de meeste gevallen een stuk of vijf. Kwestie dat je nog een keuze hebt en op zoek kan gaan naar alternatieven als stel (en dit komt helaas vaker voor dan je denkt, ik spreek uit ervaring) je favoriete font enkel een betalend font is.

Big black hole of nothing

Een groot zwart gat. Velen onder jullie zullen het herkennen. Nee, ik heb het niet over een kont en ook niet over het universum. Ik heb het over de grote leegte waarin elke fanboy en fangirl wel al eens in ingevallen, nadat zijn of haar favoriete boek/serie/film/… tot een einde is gekomen.

Sommige series hadden moeten eindigen na één seizoen, anderen zouden eeuwig mogen doorgaan. Helaas valt er als publiek weinig aan te doen. Ja, je kan protesteren: but let us be honest: heeft het ooit echt al iets uitgehaald?
Er zou bij het eindigen van een reeks een stappenplan moeten worden bijgegeven: “de 10 stappen van rouw”. Want je verliest echt iets. Een magische wereld, interessante personages, een plek waar je even je problemen kan vergeten. En hoewel je nog altijd naar achtergrondinformatie kan surfen, soundtracks kan vinden en naar foto’s kan staren, het is niet hetzelfde.

Als een boek of film écht goed is, wordt het een obsessie. En daar is niets mis mee. Zelf voor de vreemdste zaken vind je wel mensen waar je theorieën mee kan delen of even goed kan fangirlen over mogelijke ships tussen personages. Discussies kunnen hoog oplaaien, maar het is gewoon fijn om een partner in crime te hebben gevonden waar je mee kan praten. En die partners heb je nodig om de periodes van leegte tussen bijvoorbeeld twee boeken door te kunnen komen. Je kijkt samen uit naar een release date, de eerste cover, elk klein beetje van informatie. Maar soms loopt een reeks ook echt ten einde. Voorgoed. Zonder dat er nog een vervolg van dezelfde personage komt of andere verhalen die zich in dezelfde wereld afspelen.

Maar voor de fantasierijke fans hoeft het niet te eindigen. De wereld kan in je eigen fantasie worden voortgezet. Met bestaande, of zelfverzonnen personages. Dat zijn mijn favoriete momenten waarbij je total loss kunt gaan. Er zijn geen restricties. Gewoon urenlang wegdromen in je favoriete wereld. Voor de mensen die niet zo fantasierijk zijn: ik wil graag helpen. Dan verzinnen we samen wel verhalen waarin onze favoriete personages verder leven. Dat is toch wat elke creatieveling wil dat er met zijn werk gebeurt? Een einde hoeft niet definitief te zijn, het kan ook (zeer diepzinnig van me) een nieuw begin zijn.